Victor Hugo

Victor Hugo – jeden z najwybitniejszych przedstawicieli francuskiego romantyzmu. Pisarz, poeta, dramaturg i polityk deputowany do Konstytuanty, a następnie do Zgromadzenia Narodowego. Największą sławę przyniosły mu jego wybitne dzieła takie jak ,,Katedra Marii Panny w Paryżu” czy ,,Nędznicy”.

Życiorys

Victor Hugo urodził się 26 lutego w Besançon, na wschodzie Francji. Niewiele wiadomo o jego przodkach, najwcześniejszym znanym krewnym pisarza był Claude Hugo – grabarz z Mierecourt, z XVI wieku. Sam Victor rozsiewał wiele plotek i wymyślał wiele mitów na temat swojego pochodzenia, powtarzając na przykład stworzoną przez jego ojca legendę rodzinną mówiącą, że ród Hugo pochodzi od starej lotaryńskiej szlachty. Ojciec pisarza był żołnierzem we francuskiej armii rewolucyjnej, a później został oficerem wojsk napoleońskich. Swoją matkę Victor Hugo przedstawiał jako wierną monarchii rojalistkę pochodzącą z zamożnej rodziny. Obraz ten również był mitem stworzonym przez pisarza. W rzeczywistości jego matka, Sophie Trébuchet, była sierotą wychowywaną przez dziadków i pochodząc z rodziny, która poparła rewolucję. Sophie rzeczywiście została rojalistką, zmiana w jej myśleniu dokonała się jednak przez osobiste doświadczenia związane z morderstwem jej kochanka, zleconym przez Napoleona.

Dzieciństwo pisarz spędził w Paryżu, Włoszech i Hiszpanii – częste zmiany miejsca zamieszkania związane były z karierą wojskową jego ojca. Do czasu separacji małżeńskiej, matka Victora starała się wpoić mu poglądy rojalistyczne. Po separacji przyszły pisarz został oddany w opiekę katolickim mnichom. Już za młodu wraz z braćmi zainteresował się poezją, szczególnie starożytnych twórców rzymskich.

W 1819 roku zaczął spotykać się z Adèle Foucher, którą w późniejszym czasie pragnął poślubić. Zgody na to nie wyrażali jednak ani jej rodzice, chcący by Victor ochrzcił się i nawrócił na katolicyzm, ani ojciec młodego Hugo, który chciał by najpierw syn zaczął zarabiać. Pieniądze zdobył w roku 1822 dzięki rojalistycznym wierszom swojego autorstwa, rodzicom wybranki przedstawił zaś sfałszowane dokumenty poświadczające jego nawrócenie. Dzięki temu jeszcze w tym samym roku poślubił swoją ukochaną.

Od tego czasu młody twórca zaczął obracać się w kręgach najznamienitszych francuskich pisarzy o poetów, zdobywając uznanie szerszego grona odbiorców dzięki swojej twórczości. Złota passa Victora Hugo trwała do roku 1830 kiedy to we Francji władza zmieniła się na mniej sympatyzującą z autorem, a jego żona wdała się w romans z krytykiem literackim.

Po roku 1840 rozpoczęła się burzliwa kariera polityczna pisarza. W roku 1851 brał czynny udział w organizowaniu zbrojnego wystąpienia przeciwko Ludwikowi Napoleonowi Bonapartemu za co w 1852 roku został wydalony z kraju. Do Paryża powrócił dopiero w latach 70ych. Zmarł 22 maja 1885 roku na zapalenie płuc.

Wybrane dzieła

Powieści:

  • Han z Islandii, 1823
  • Katedra Marii Panny w Paryżu, 1831
  • Nędznicy, 1862
  • Pracownicy Morza, 1865
  • Człowiek Śmiechu, 1869
  • Rok dziewięćdziesiąty trzeci, 1872

Poezja:

  • Poezje Wschodnie, 1829
  • Jesienne Liście, 1831
  • Głosy Wewnętrzne, 1835
  • Pieśnie Zmierzchu, 1835
  • Blaski i Cienie, 1840
  • Chłosta, 1853
  • Legenda Wieków, 1859